İkebana, Japon çiçek düzenleme sanatıdır; doğayı olduğu gibi kopyalamak yerine onun özünü, ritmini ve dengesini görünür kılmayı amaçlar. Dal, çiçek ve boşluk arasındaki ilişki bilinçli bir kompozisyonla kurulur; her yön, her mesafe anlam taşır. İkebana’da düzenleme, yalnızca estetik bir sonuç değil, doğayla kurulan farkındalıklı bir diyalogdur. Bu pratik, sadelik, denge ve anda kalma ilkeleriyle katılımcıyı hem görsel hem de zihinsel bir deneyime davet eder. JSM'de uygulanmakta olan İkenobō ise, İkebana’nın en eski ve köklü ekolüdür; kökeni 15. yüzyılda Kyoto’daki Rokkakudō Tapınağı’na dayanır. Doğayla uyum, denge ve yaşam döngüsüne saygı anlayışı üzerine kurulan bu ekol, bitkilerin doğal duruşunu ve mevsimsel karakterini merkeze alır. İkenobō düzenlemelerinde dal, çiçek ve boşluk; gök, insan ve yer arasındaki ilişkiyi simgeleyen bilinçli bir yapı içinde ele alınır. Bu yaklaşım, İkebana’yı yalnızca dekoratif bir sanat değil, doğanın düzenini anlamaya yönelik felsefi bir pratik hâline getirir.